Door Sarah | 02/04/2026
Een persoonlijk stukje…
Afscheid nemen van je allerliefste huisdier doet zo’n pijn. Het maakt niet uit of ze jong zijn of oud.
Maar wanneer je de helft van je leven samen bent geweest, en dan ineens alleen achterblijft… geeft dat een enorme leegte.
Sinds jij er niet meer bent, was mijn thuis enkel nog een huis. De ziel was weg. Het voelde niet meer als thuis.
Nu, 1,5 jaar na ons afscheid, probeer ik stap voor stap weer verder te gaan met mijn leven. De ene dag gaat beter dan de andere.
Het zit hem vaak in de kleine, dagelijkse dingen. Alle mooie momenten die je samen beleefd hebt, die plots wegvallen.
Samen slapen, ’s morgens wakker worden met een pootje en een knuffel, je was altijd altijd in mijn buurt, samen in de tuin zitten, gaan fietsen, de klanten die gek van jou waren…
Dat mis ik nog elke dag.
Ik vind het nog altijd moeilijk om dit te schrijven. De traantjes komen zomaar.
Ik krijg vaak de opmerking: “Ja maar ze had een mooie leeftijd.”
En dat is ook zo… maar dat maakt het niet makkelijker.
Iedereen gaat anders om met verdriet en afscheid nemen. Misschien wil jij zo snel mogelijk een nieuw huisdier om die leegte op te vullen. Misschien heb je net tijd nodig om alles te verwerken.
Zelf heb ik mijn twee katjes laten cremeren omdat het zo voelt alsof ze nog een stukje bij mij zijn. Ik steek daar regelmatig een kaarsje bij aan, zet er een bloemetje bij, en denk dan even terug aan alle mooie momenten.
En dat zijn er heel veel.
Wat mij ook ontzettend geholpen heeft, is het maken van een fotoalbum. Het selecteren van foto’s is soms confronterend en emotioneel, maar achteraf is het zo waardevol.
We hebben allemaal zoveel foto’s op onze telefoon, maar ik merk dat ik er zelden door scrol. In een boek bladeren voelt anders. Tastbaar. Rustiger.
Wanneer ik aan hen (Rhana & Snoetje) denk, neem ik dat boek er soms bij en kijk ik naar al die mooie herinneringen.
En er zullen dagen zijn dat je hier kracht uit haalt… en soms net niet.
Ik hoor ook vaak mensen zeggen:
“Het is toch maar een kat.”
Maar voor mij is een huisdier zoveel meer dan dat. Het is een deel van je gezin. Iemand die altijd in je buurt is. Onvoorwaardelijke liefde.
Dus ik begrijp je maar al te goed als jij nog veel aan je overleden lieveling terugdenkt.
En dat is helemaal oké.
Laat anderen denken wat ze willen. Jullie band was uniek. En het is net mooi dat ze voor altijd in je gedachten blijven.
Voor altijd mijn Rhana
